Het koninkrijk van God is ‘hot’. Te pas en te onpas wordt deze Bijbelse term door allerlei predikers en christelijke schrijvers gebruikt. Het aantal boeken over dit onderwerp is niet meer bij te houden. Een aantal citaten:
‘Wij zijn geroepen als ambassadeurs van Zijn Koninkrijk, in een wereld in verwarring. Samen mogen we de Koning vertegenwoordigen binnen het bedrijfsleven, onderwijs of één van de andere invloedsferen in deze maatschappij, zodat Zijn Koninkrijk doorbreekt en deze aarde een mooiere plek wordt om op te leven.’ Uit ‘Bouwen aan het koninkrijk’, Samuël Visser
‘Het gaat om Zijn Koningschap hier op aarde in alle facetten van het leven, door Zijn lichaam heen. Dat zal leiden tot een zichtbare transformatie van deze wereld.’ Uit ‘Koninkrijk Kom’, Johnny Enlow
‘Dit Koninkrijk brengt het leven in al zijn volheid – het brengt genezing, bevrijding en herstel, en het rekent af met alle machten die het leven beknotten en kapotmaken. (…) Het werk van genezing is één van de belangrijkste wegwijzers langs de weg naar Gods nieuwe schepping. Het is meer dan een wegwijzer: het is een stukje van de nieuwe schepping die ons in het heden tegemoet komt. Het is een heus voorschot, een voorsmaak van de nieuwe schepping…’ Uit onderwegonline.nl., Ronald Westerbeek
Het koninkrijk behoort vandaag volgens deze mensen ‘gedemonstreerd’ te worden. Ook in liederen klinkt deze gedachte door. Zo luidt de tekst van Opwekkingslied 301:
‘Wij verklaren: Gods Koninkrijk is hier! In uw midden. De blinden en doven en lammen genezen; ziekte vlucht weg voor zijn stem. De doden staan op en Goed Nieuws voor de armen: Jezus is Koning, weest blij!’
Het zijn bekende charismatische stokpaardjes, de leer van ‘Kingdom Now’, waarbij men in de extreme varianten (zoals van de New Apostolic Reformation) streeft naar invloed of heerschappij over de zeven belangrijkste zuilen van de samenleving: religie, gezin, onderwijs, overheid, media, kunst/entertainment en het bedrijfsleven. Er is hier en daar ook wat nuance, want men kan er toch ook niet omheen dat het in de praktijk helemaal niet beter wordt in de wereld. Om dit probleem niet te negeren en toch de koninkrijks-gedachte te blijven ondersteunen schrijft Derek Morpheh in zijn boek ‘De grote doorbraak’:
‘De wereldbeschouwing van het koninkrijk doet ons voortdurend openstaan voor tekenen en wonderen en overweldigend ingrijpen van God. Tegelijk geeft het ons geduld als dingen nog uitblijven. Iedere belofte van God (…) is gekleurd door het mysterie van het koninkrijk: het wordt steeds uitgesteld door God en is toch vlak om de hoek. We leven proevend, maar ook nog watertandend.’
Of het nu is ‘uitgesteld’ of ‘toch vlak om de hoek’, al deze invloeden strekken zich uit naar een koninkrijk dat pas een realiteit wordt als Jezus terugkomt. Dán zal het een tijd zijn waarin niemand meer ziek zal zijn (Jes.33:24), de natuur hersteld zal zijn (Jes.65:25) en vrede en gerechtigheid zullen regeren (Jes.2:4). De gemeente van God is volgens deze predikers geroepen om al deze toekomstige elementen vandaag in de maatschappij uit te dragen, te ‘proeven’. Zo wordt er aan het koninkrijk ‘gebouwd’ en vinden er ‘doorbraken’ plaats en wordt deze wereld een betere plaats. Ronald Westerbeek zegt hierover:
‘Vergeving, genezing en bevrijding – het hoort onlosmakelijk bij de verkondiging van het koninkrijk, dat heelheid van leven brengt (Luk.4:18-21). Het hoort onlosmakelijk bij de gemeente van Christus.’
De organisatie ‘Royal Mission’ claimt te willen bouwen aan ‘dé Koninklijke Kerk’. Dit is dan een kerk die ‘Gods koninkrijk uitleeft in woorden, werken én wonderen’ (royalmission.nl). De vraag is of de Bijbel leert dat de gemeente van Christus de opdracht heeft om het komende koninkrijk van God nu op deze wijze te ‘demonstreren’. Het antwoord is: nee. Er is geen enkele tekst in het Nieuwe Testament te vinden die deze gedachte ondersteunt. Laten we eens kort onderzoeken wat het koninkrijk van God inhoudt. Het is allereerst het gezagsgebied van God.
Zijn heerschappij is immers een eeuwige heerschappij, en Zijn Koninkrijk is van geslacht tot geslacht.Dan.4:34b
Deze heerschappij heeft Hij gegeven aan Zijn Zoon Jezus Christus, de ware Koning (Ps.2:8; Op.19:15b). Toen Deze het koninkrijk aankondigde (Mat.4:17) met de daarbij behorende tekenen en wonderen, werd Hij verworpen en gekruisigd. Hiermee is Zijn koninkrijk uitgesteld en is de wereld onder het oordeel gekomen (Joh.12:30; 1Joh.5:19). Jezus werd door God uit de dood opgewekt en in de hemel verheerlijkt en het koninkrijk kreeg daarmee een nieuwe, verborgen vorm. De Koning is in de hemel en overal waar Zijn heerschappij in geloof wordt beleden (Rom.10:9), wordt het koninkrijk openbaar. De apostelen verkondigden het evangelie van de verheerlijkte Heer met vertoon van ‘de krachten van de toekomende eeuw’ (Heb.6:5), niet van ‘deze’ eeuw.
Er zijn echter ook valse discipelen die Hem wel belijden maar niet kennen. De Heer Jezus illustreert dit in de gelijkenissen over de tarwe en de dolik, het mosterdzaad en het zuurdeeg (Mat.13:24-33). Het koninkrijk in onze tijd herbergt dus goed en kwaad.
De Zoon des mensen zal zijn engelen uitzenden en zij zullen uit zijn koninkrijk verzamelen alle aanleidingen tot vallen en hen die de wetteloosheid doen, Mat.13:41
God grijpt nu nog niet in, maar pas als Zijn Koning zal verschijnen. De ware discipelen van de Heer Jezus vertonen tot die tijd Zijn morele karakter door de Heilige Geest die in hen woont, de vrucht van de Geest (Gal.5:22).
Want het koninkrijk van God is niet eten en drinken, maar rechtvaardigheid, vrede en blijdschap in de Heilige Geest. Rom.14:17
Het koninkrijk van God is daar waar de morele kenmerken van Christus vertoond worden. Dit is in de gemeente van God, het lichaam van Christus. Toen Israël Hem verwierp, werd het koninkrijk hen (tijdelijk) ontnomen en gegeven aan hen die de Heer Jezus wel aangenomen hebben.
Daarom zeg Ik u, dat het koninkrijk van God van u zal worden weggenomen en aan een volk gegeven dat de vruchten ervan opbrengt. Mat.21:43.
Dit volk, de gemeente, lijdt verdrukking in deze wereld (Joh.16:33) die niets wil weten van de Heer Jezus (Joh.15:20). Toch kennen zijn discipelen in Hem blijdschap (1Thes.1:6). Straks openbaart het koninkrijk zich in kracht, nu in zwakheid. Straks regeren zij, nu verdragen zij. Als zij met Hem lijden, zullen ze ook straks met Hem verheerlijkt worden in het komende koninkrijk (Rom.8:17, zie ook Hand.14:22). Dit gaat regelrecht in tegen de bewering dat de gemeente van God het koninkrijk zou moeten manifesteren in uiterlijke zaken zoals genezing en herstel op allerlei maatschappelijke terreinen. Nergens in het Nieuwe Testament worden tekenen en wonderen in de prediking aan de volken in verband gebracht met het komende koninkrijk. Nergens ook lezen we over deze dingen als ‘een voorschot’ of een ‘voorsmaak’. Als de Schrift spreekt over genadegaven (waarbij tekenen en wonderen tot het werk van de apostelen behoorden, 2Kor.12:12) doet zij dat altijd in de context van de gemeente en nooit in de context van het koninkrijk.
Charismatische sprekers als Gerard de Groot beweren dat christenen zijn geroepen om ’te regeren’ als koningen over depressie, ziekten, angst, etc. De Korinthiërs dachten ook al te kunnen regeren, ze dachten de koning te rijk te zijn (‘reeds bent u rijk geworden’(1Kor.4:8) maar Paulus wijst hen terecht. De gemeente in Laodicea zei: ‘ik ben rijk en verrijkt en heb aan niets gebrek’ (Op.3:17). Allen zochten ze het in deze wereld maar de ware ‘kracht’ van het koninkrijk (1Kor.4:20) bestaat uit het levens veranderende werk van de Heilige Geest in mensen (waar het lijden niet aan voorbij gaat) zodat zij getrokken worden tot de Heer in de hemel.
Het gezagsdomein van Gods koninkrijk wordt door het Nieuwe Testament daarmee uitsluitend op de gemeente van God betrokken en nadrukkelijk niet op de wereld.
De wereld ‘gaat voorbij’ (1Joh.2:17b), ligt ‘in de boze’ (1Joh.5:19) en zal door de Zoon des Mensen geoordeeld worden als Hij komt. Christenen zijn niet geroepen om deze wereld tot ‘een betere plaats’ te maken of te ‘transformeren’. Er wordt bekering en vergeving van zonden aan deze wereld verkondigd zoals de Heer heeft opgedragen in Luk.24:27. Christenen zijn nogmaals niet geroepen om de ‘invloedssfeer’ van het toekomstige rijk nu al in de wereld te verbreiden. Het is daarmee een leugen, een misleiding uit de koker van de oude slang, de grote misleider om zich hiermee bezig te houden.
Zodra ‘degene die komt’ (2Kor.11:4), een prediker, of schrijver het koninkrijk van God in verband brengt met de verandering of beïnvloeding van de uiterlijke zaken in deze wereld, mag u weten te maken te hebben met een misleider. ‘Laat niemand u bedriegen met zinloze woorden’, Ef.5:6. Keer u af van zulke personen en richt u op het gezonde woord van God.
Waarom is het eigenlijk zo belangrijk voor satan om deze zaken te verwarren? De discipel van de Heer Jezus heeft maar één verlangen: te worden als de Meester (Mat.10:25). Paulus deed één ding en jaagde ernaar (Fil.3:14). Hij spande zich voor de Galaten in opdat Christus in hen gestalte zou krijgen (Gal.4:19). Dit zichtbaar worden van Christus op aarde in zijn morele voortreffelijkheden is voor satan een doorn in het oog omdat het licht van dit leven de duisternis ontmaskert (Ef.5:13). Zoals hij de haat aanwakkerde tegen Jezus toen Hij hier leefde, zo is zijn haat nog even groot tegenover die christen die dit ene verlangen najaagt. Daarom zaait hij naast dit ene nog zoveel meer waar christenen mee bezig gaan. Het is dan niet meer genoeg te worden als de Meester. ‘Er is meer’, fluistert hij: voorspoed, invloed, krachten, wonderen, tekenen, genezingen, uiterlijk vertoon en allerlei tastbare zegeningen.
Het is niet meer genoeg het koninkrijk te verwachten, maar men maakt het een hedendaagse realiteit met de gelovigen als heersers, kleine koninkjes. Zo maakt satan de mens de koning te rijk, maar dan wel in het verkeerde koninkrijk.
Dit artikel (hier iets aangepast) verscheen eerder in het magazine ‘Bijbel en Onderwijs’, oktober 2026.